facebook.jpg

Ujes Diktee 2016
Ujes Diktee 2016
Ujes Diktee 2016
Ujes Diktee 2016

Oude diktees

De allerúrste zin uit het diktee van 2002

 

Alle diktees

2002

Ge sprikt men ’t mest aon, as ge nie sprikt.

Skùp mar goeed óp, wellie hent zat, èn ’t drinke is tiggesworrig ók duur, wanne?

Vrúger wâr alles verbojje èn wa ge nie moogt, dè moeste.

Ge kant unne nakse mèns evvel ók nie in z’n tèsse vuule, wanne?

Vat úrst ‘s ’n goej bèkske koffie, daor bekomde af èn dan kande wer bekomme.

Dè hemme van vrúger hin al ze leeve zoo gedaon èn daor moete nie aon gaon ligge kloote.

Wellie han zò’n groowt houshaauwe èn zò’n klèèn houske, dè as ónze vodder de deur dicht gojde, d’r bekant âlt wel iemest tusse zât.

Hauwt hând èn vuute wèèrem; vult slèijkskes oewen dèèrem; hauwt oew achterport wijt oope, dan hoefde nie nor d’n dokter te loope.

Menne mèns hi dreej vuut: twee um óp te staon èn enne um óp te leeve.

Èn dè gellie bedankt bent, dè wette. Hawdoe wanne.

 

2003

We speule vùr slès èn nie vùr haauwes.

Watter veur af gù, kumt ‘r âchter nie mer be.

Ik wò dè’k zèèlef wis wa’k wò.

’t Is ’n stèèrek stuk in ’n aauw bôks.

In de kèlder stù ’n kuip mi dingzigheid zat.

Ik zò ók wel ’n kwèkske petozzie lusse.

D’r worre hier gen orte gemakt.

Ik ben vort tèène èn ik mâk ‘r oovend af.

Dè velt me evvel mar kaauw ôp ’t lijf.

Èn dè gullie bedankt bent, dè wette. Hawdoe wanne.

 

2004

We speule vùr slès èn nie vùr haauwes, want dan ben ik mee kèps.

Ik hen temiddeg èn tâftere nog van de knoeris gehad.

Neeje …èn dè kumt umdè men skón aauwwlùij gen kijnder kósse krijge.

Ge komt de skoaj mar is trug búrte èn be óns aonstooke.

’t Gèld kumt 'r mi de skup binne, mar gùtter mi de bats out.

Ben mar blij mi enne, anders hasse vùr niks ligge bagge.

Hij zât aorig óp zunnen horres te blooze, wanne?

Dè zal nou nie kanne, zinnet vrommes: ónzen Ties is nie tous èn ik bók nie.

Ze hen óns óvver ’t pertrèt getrokke.

Ze kan d’r èège haost âfter de pook verbèèrege. Dè wâr ’t.

 

2005

’t bêste van d’n aauwen tijd is, dèttie nojt mer trug kumt.

Skuppes, die hi nen hónd nog nie gêr.

Wellie hen zò’n hèndige jóng, we doen âlt wa ze zegge.

B’óns kumt ’t gèld ‘r mi de skup in, mar ’t gùtter mi de kreuge out.

Mi dees hèit moete d’r nie af ópkeeke as ge zieek zot worre.

Hij kende dieje mèns krèk zò goeed as z’n èège tès èn zin dèttie de skaoj mar ’s kwijt moes komme búrte.

As lulle wôrst wâr, dan hadde ge al ’n hel èènd.

Ik he wel wijnd gehùrd, mar ’t nie heure wèije.

Za’k ’t in unnen bèul doen, of it ’t meepesant óp?

Ditte is de lêste zin; we skèije d’r af!

 

2006

Doe mar ’n sèpkètje, want daor kande lâng óp zoebele.

Hij higget ‘r óp, as unnen bók óp ’n hâverkist.

In ’n króm voor groejt meer as in ’n rèèchte.

Dè is ‘r een die ge aon d’n tèur moet zette.

D’n dieje hi ónder d’n draod dùr gevreete.

Óns vrouw higget gezit èn dùrrum is ’t woor.

Ik skèij ‘r out mi boere èn dè’s kò hebbe.

Hùr ’s hier: ens gebagd is vort âlt ’n zóg.

De pestoowr dú ók gen twee misse vùr ’t zèlfde gèld.

Watter veur af gù, kumter âchter nie mer be.

 

2007

Ge kan ’t nen appelbóm nie kwèllek neeme dèttie in de lente blèujt.

Óvveral wùrde gezôcht, mar de pèt wâr nerrente te vijne

‘t Begint te wèije èn te stieeve; veul te kojje weer um te gaon kèure.

Kom ik me perd èn kâr aongevaore, rêjt toch krèk d’n boot eweg

Stókt in de kepèèl mar ’n karske aon as ge oew èège nie goeed vúlt.

Be óns in de búrt zalde nojt iemeste heure skèlle óp ’n ânder

Sóndessmèères kande blijve ligge èn ’n búkske leeze, mar nou moeter out.

Ik stòd’r niks af te keeke, as dè olling verkeerd aflùpt.

Dè mèidje hi te veul koei óndersteboove gezien.

As ’n aauw skuur brandt, is ze nie mer te blusse.

 

2008

Hij kumt zeeker pas vùr d’n úrste keer óp d’n harde weg?

Hij ùrrefde ’n lèpke grónd, wa beum èn zeuve knijnd.

Ze âte flodderbóne mi klèèn blùkskes gebraoje spèk.

Gòtter mar be zitte, dèkôst eeve veul.

Óvverdag stónne de guijte getèurd in d’n boogerd èn saoves dinne ze die bisjes binne.

Mèèrege kumt ’r nen nêjen dag èn dan zien we wel wêr.

Ze wisse goeed, dèttie goouwèèchtig kèps zò zen.

Mènneke, ge wit toch wel: úrst moete de aauw èlleper óp.

Mi zò’n skón kaort kande ge nie passe, man, dè pâst nie.

Mar zuster, wòr ge nou bent, is nog nojt geman gewist.

 

2009

Alles kumt van boove, behalleve de èlleper, die komme out de grónd.

Be óns moete âlt de misse griesele èn dan mâde pas nor ’t voetballe.

D’r is mar één goej èn die stù âchter in de kepèèl.

Ne goeje boer gù nie out de reegen, want dan kan ie elk hónsgezèijk wel nor binne.

Van dè wèèrek krijde lâng èèrem èn groowte neusgaoter.

’n Perd moete smèères gaon bekeeke, ’n skón mèid sooves.

Wa moete mi ’n nêj kâr as de aauw nog wel efkes hinne drùlt.

Ónze Jan wò netúrlek de hel búrt verzuuke, mar ik zin dè’t hèndig mi wa minder vollek kós.

As ze vrêje zen ’t minnebroeders, as ze getroouwd zen worren ’t kruishirre.

As ge ne wôrst kópt of ’n wùw troouwt, witte ók nojt watter van te vùrre is ingedoouwd.

 

2010

Asse de wijnd um de meule vuule wèije, beginne ze te maole.

Heer, laot ‘t toch goouw oovend worre, as ’t kan nog vùr de middeg.

Dè’s zò’n aauw kerkske, dè de heidene daor nog de mis geleeze hen.

Dùrske, makt daor gin dooj èn makt zeeker gin leeve.

Ze zit nog goeed in de verre, mar ze is wel vórt van de leg af.

’t Zen bedùrreve kiendjes, asse van drinke dôrst krijge.

Makt oe gin zùrreg, die hen ‘r nog d’n brând óp.

As ge mi oew gerèij in de dorres valt, witte dan welke oe gestooke hi?

Ligget nie aon de pan, dan ligget aon de steel.

Nou moete we ópskieete, want die twee keeke dwers dùr oew bóks hinne.

 

2011

Óns vroouw makte stoofperre klaor; die moese mi de stillekes rèèchtóp in 't perrenat èn zoo stillekes hinne pruttele.

Hauwt hând èn vuut wèèrem; vult slèijkskes oewen dèèrem; hauwt oew achterport wijt oope, dan hoefde nie nor d’n dokter te loope.

Ik wò dè’k zèèlef wis wa’k wò.

We speule vùr slès en nie vùr haauwes, want dan ben ik mee kèps.

Wellie hen zò’n hèndige jóng, we doen âlt wasse zegge.

D’n dieje hi ónder d’n draod dùr gevreete.

As ’n aauw skuur brandt, isse nie mer te blusse.

Mar zuster, wòr ge nou bent is nog nojt geman gewist.

As ge ne wôrst kópt of ’n wùw troouwt, witte ók nojt watter van te vùrre is ingedoouwd.

Nou moete we ópskieete, want die twee keeke dwers dùr oew bóks hinne.

 

2012

Ge moet mar zien, dan kunde âlt nog keeke.

Ge kunt nen bloote mèns nie in z’n tèsse vuule.

Ze kikt as ‘n heks die wijwotter gedronke hi.

Poole komme ieder jaor in Úje hoouwkes plukke èn bóne poole.

Dè gat in men hând is nie zo èrreg, mar ‘t jukt zò.

As ge ment dètter geman aon oew denkt, dan betaolt de huur mar ‘s ne keer nie.”

Wie z’n huis in brând stikt, wèèremt zeneige mar inne keer.

Verzoope gèld kumt nog goeed terèècht, as ge de dôchter van de kastelijn troouwt.

Vroouwvollek wùrdt veul aauwer as mânsvollek, umdè ze better in de vèrf zitte.

As ge gêr oew hând in unne wespenest stikt, moete gin auw roepe, as ge gestooke wordt.

 

2013

Dè moete bewaore, dan hedde nog wa, as ge niks mer het.

Ze is lellek gevalle, mar jè, dè wâr ze al jorre.

Dan zit ‘t vèèreke in de dèèrem èn dan hèit dèwôrst.

Hoj dè't perd naolùpt, wil nie gêr gefreete zen.

Ge kant zegge wa ge wilt, mar hij nèijt toch zunnen èège naod.

Nee, dè makte ellenig mar mee be d'n úrste klèène.

Wa ge hier aon oew ziel wint, dè verspulde aon oew bóks.

Och, zisse, dè mâde gerust, want 't zen toch óns koei.

Ze kan dan wel 'n bóks aontrekke, mar ze zal nojt óvver de heg kanne pisse.

Ik wò dè ùllie moeder 't nie in dùrre kop, mar in d'r hamme ha gehad.

 

2014

Denke is vùr de pêrd, want die hebbe groowte herses.

As de vôrst nie óvver spruite is gewist, smâke ze nie èn anders ók nie.

Wa zòdde ge skón èèr legge, as ge ’n gânzekónt hat.

Witte wa Adam dâcht, toen ie vùr d’n úrste keer zât te poepe? Hij dâcht dèttie ne start krig.

Ge kant better nen buik van ’t drinke hebbe, as nen bult van ’t sjouwe.

Hij kumt zeeker pas vùr d’n úrste keer óp d’n harde weg?

Den dieje zulde me gin kaauw hând aon z’n kónt komme.

’n Hen hi de miste verre, as d’n haon d’r boovenóp zit.

Wie ’n wijf troouwt um ’t skón lijf, verliest ’t lijf èn hauwt ’t wijf.

D'r is gin kepèlleke zò aawt of d’r wùrdt nog wel ’s ’n miske in geleeze.

 

2015

Dès ’n hèl veeg, want ze dú nog elleken dag óp de fiets nòr Bedaf.

’t Is vórt nen aauwe mèns, mar hij prebeert z’n órre nog stèèl te haauwe.

We zen al ’n èènd óp skeut, al moet ‘r nog ’n hel del gedòn worre.

As de dieej van knappigheid stèèreft, dan betaol ik de begraffenis.

Ge zâlt mar, mi al wa ge kant draoge, vùr d’n órlog moete vluchte.

Vrijdigenoovend zât óns Antje nog èlleper te skelle èn zòtterigemèèrege hásse al ingekôcht.

Vâlt kepot, ik wis nie dè ge nog leefde.

We hán getêjd d’n dijnzig te komme um ’t vèèreke te betaole.

Wa nie is kan nog komme, zin d’n boer èn ie zette z’n mèlkstúleke ónder d’n os.

Be ’n perd moete âchter èn be ’n skón mèid moete veur eweg blijve.

 

2016

Daorbinne kan ’n blijnd perd nog gin skaoj doen.

Introouwe èn in bed piese is mar efkes wèèrem.

Hij kan freete as ne spaojer, mar now wâre z’n ooge gròtter as zunne mâg.

Un bèkske koffie zette èn un èij kooke, dè’s al wáttie kan.

D’n ollingen hof is verbèllemónt; ut stikt van de pèune èn ânder pluksel.

Witte ge nie dè klèèn kijnder èn gèkke de worrent zegge?

Dè moet ók wel, want d’r is nog van z’n leeve niks uitgekomme.

Ge hoeft men nie âlt gelijk te geeve, as ge menne zin mar doet.

Ze is nie krèk de skónste van de femielie, mar ze kan hil goeed skótele wâse.

Ge kant toch wel èèr eete, ók al hedde gin kiepe.